Na bijna zes maanden is het dan toch bijna zo ver: terug naar Nederland. Wel raar hoor. In het begin kon ik bijna niet geloven dat ik in Azie zat, maar nu kan ik niet geloven dat ik straks weer in Nederland zit. Nu zit ik nog in de hitte van India, maar over drie dagen zit ik rond deze tijd een kop thee te drinken met mijn ouders in Amsterdam, twee dagen later ben ik jarig, en de dag erna zie ik de hele familie weer. Er zit (letterlijk en figuurlijk) zo'n wereld van verschil tussen nu en dan. Dat zal wel even wennen worden.
Op het moment ben ik meer bezig met teruggaan en minder met weggaan; Ik ben erg blij om weer terug te gaan, wat het wat makkelijker maakt om hier weg te gaan, maar ik denk dat als ik eenmaal weer in Nederland ben ik India, en deze plek, heel erg zal missen. Er is hier veel gebeurd en veel veranderd, ik heb hier veel bijzondere mensen ontmoet en veel geleerd, en heb hier natuurlijk Sanjeet ontmoet. Of je wilt of niet, aan zo'n plek raak je gehecht. Maar het is hoog tijd om hier weg te gaan, en ook hoog tijd om weer een tijdje in Nederland door te brengen. Het zal vooral een verlichting zijn om weer gewoon 'part of the crowd' te zijn, in plaats van altijd op te vallen. Lekker opgaan in de menigte. Ik vrees alleen wel de dat eerste keer boodschappen doen me een beroerte gaat opleveren, want ik ben intussen erg gewend aan Aziatische prijzen.
Over iets meer dan twee maanden ben ik als het goed is weer terug in India. Een vriend op een ander continent is niet erg praktisch, maar het is wel een goede manier om over je vliegangst heen te komen 
. Dat gaan nog een hoop geregel en geplan worden de komende tijd (tot we een permanent continent vast hebben gesteld), maar het is het meer dan waard. Als het Sanjeet lukt om een visum te krijgen komt hij in die twee maanden ook nog voor een paar weken naar Nederland. Dat zou natuurlijk helemaal mooi zijn, maar het is nog even afwachten. Gelukkig is er in die twee maanden genoeg te doen. Werken, een studie uitzoeken, rijbewijs halen (ja mam, je leest het goed). In ieder geval geen tijd om stil te zitten.
Nu nog even genieten van de laatste paar dagen. Het uren aftellen is begonnen.
(Zie ook de nieuwe foto's die ik op Facebook heb gezet)
Als je trouwens wat vertraging hebt, zie je mij donderdag misschien nog wel op Schiphol rondlopen.